Prvi tragovi ljudskih naseobina na prostoru na kome se danas nalazi naš glavni grad datiraju iz perioda od pre 7.000 godina. Brojni lokaliteti na široj teritoriji grada, među kojima najznačajnije mesto zauzima Vinča, govore o prisustvu ljudi tokom paleolita i neolita. Ovo čini Beograd jednim od najstarijih evropskih gradova.

Podaci iz antičkog perioda kažu da su Kelti naselili Beograd 279. godine pre nove ere. Pleme Skordisci, poraženo u pokušaju da osvoji drevnu Heladu, na povratku kući, u Galiju, zastalo je da se odmori kraj obala Dunava. Tu, na pustom bregu današnje Karaburme sagradili su svoj grad – Singidunum (okrugli grad). Njihovi potomci će 300 godina kasnije pasti pred naletima rimskih legija. Rimski osvajači su na mestu današnjeg Kalemegdana sagradili svoje utvrđenje, legijski logor – castrum. 239. godine naše ere Singidunum je postao kolonija rimskih građana, odnosno imao je status najpovlašćenijeg grada posle Rima. Tadašnje naselje u čuvenom obliku šahovske table, prostiralo se od Kalemegdana do Trga Republike i imalo je dve glavne ulice – Cardo (Kralja Petra) i Decumanus (Vase Čarapića - Vasina). Na prostoru današnjeg Studentskog trga nalazio se forum sa kupatilima.

441. godine grad biva potpuno uništen i spaljen do temelja – trag Atilinih Huna. Sve do početka 7. veka grad su palili i rušili Huni, Istočni Goti, Sarmati, Sloveni i Avari, da bi na kraju stanovništvo napustilo Singidunum i naselilo mirnije krajeve. U 9. veku, u prepisci rimskog pape Jovana VII od 16. aprila 878. prvi put se pominje grad Bjelgrad kogu su Sloveni sagradili na prostoru pustog Singidunuma. Kasniji nazivi predstavljaju varijacije tog imena – Alba Graeca, Griechisch Weissenburg, Nandor Alba, Castelbianco...

Mađari, koji su zakratko “preoteli” Beograd Vizantincima 1124. godine, ruše grad i od njegovog kamena prave svoj Zemun. Ipak, Vizantinci 1154. ruše mađarski Zemun i vraćaju kamenje na prvobitno mesto, ali ne onako kako su Rimljani davno zamislili, već Beograd postaje moderan srednjovekovni grad.

1284. godine grad postaje srpski i njime upravlja kralj Dragutin, ali već 1319. Mađari još jedanput do temelja ruše Beograd. 1403. godine po prvi put Beograd postaje prestonica Srbije i to zahvaljujući despotu Stefanu Lazareviću, nakon čije smrti (1427.) su ga preuzeli Ugari.
U dva navrata 1440. i 1456. Turci nisu uspeli da osvoje Beograd. Ipak 1. oktobra 1521. godine Sulejman Veličanstveni je otpočeo opsadu koja je trajala 27 dana i u potpunosti razrušila tvrđavu. Bedem hrišćanstva je pao.

1688. godine turski Beograd ima 100.000 stanovnika i 80 džamija. Dve godine kasnije, nakon austrijsko-turskih ratova, ostalo je svega 2.000 žitelja Beograda. Legenda koja govori o žestini ovih sukoba kaže da je nakon jedne bitke pronađen vrabac proboden sa čak tri strele.Austrijanci predvođeni princom Eugenom Savojskim 18. oktobra 1717. nakon 25 dana opsade ulaze u grad i počinju sa zidanjem tvrđave koja će svoj oblik zadržati do današnjih dana.1739. godine grad je ponovo pao u turske ruke, da bi ga Austrijanci 1789. vratili, pa 1791. opet izgubili.

Ono što od 1804. (1807. oslobođen Beograd) do 1813. godine nije uspeo Karađorđe, ostvario je Miloš Obrenović – naselio je grad srpskim domaćinstvima i sve više marginalizovao značaj turske vlasti. 2. juna 1862. dogodio se incident kod Čukur česme na Dorćolu, koji je najavio kraj Turaka na ovim prostorima. Pet godina kasnije 18. aprila 1867. godine Ali-Riza paša predaje ključeve grada knezu Mihailu Obrenoviću. Od tada Beograd je srpski grad.